Armie, Maersk, MSC i Petrobras używają turbin wiatrowych na swoich statkach. Dach wymaga od turbiny, żeby pracowała. Statek wymaga, żeby przetrwała — sól, wibracje, nieustanny ruch i miesiące między wizytami serwisowymi. Oto, czego jednostka pływająca wymaga od turbiny wiatrowej, a czego dom nie wymaga nigdy, i co publikujemy, aby inżynier floty mógł nas sprawdzić.
Dlaczego statek w ogóle chce mieć turbinę wiatrową.
Statek stojący na kotwicy wciąż ma obciążenie hotelowe: oświetlenie, elektronikę nawigacyjną, łączność, pompy, baterie akumulatorów, które nie mogą się rozładować. To obciążenie zwykle pokrywa generator diesla pracujący godzinami na biegu jałowym przy ułamku mocy znamionowej, co jest najmniej efektywną rzeczą, jaką silnik wysokoprężny może robić. Mała turbina wiatrowa zasilająca baterię akumulatorów odejmuje generatorowi godziny pracy, a każda godzina bez generatora to niespalone paliwo i niezaplanowany serwis.
W ruchu fizyka działa na korzyść, a nie na niekorzyść. Wirnik nie widzi wiatru rzeczywistego; widzi wiatr pozorny, czyli wiatr rzeczywisty plus ruch własny statku. Jednostka płynąca z prędkością 12 węzłów pod wiatr czołowy o prędkości 10 węzłów daje na wirniku około 22 węzłów — około 11 m/s. Na naszej opublikowanej krzywej to blisko 960 W, które podajemy przy 12 m/s, z wiatru, który na lądzie ledwo poruszyłby flagą.
Dlatego ta sama maszyna, którą sprzedajemy na dach wiejskiego domu, trafia na statek zaopatrzeniowy, łódź patrolową, statek badawczy czy jednostkę obsługi platform. Obciążenie ma ten sam kształt — bateria akumulatorów, która musi pozostać naładowana — a wiatr jest na morzu bardziej niezawodny niż niemal gdziekolwiek na lądzie.
Co morze robi z maszyną.
Sól jest pierwszym wrogiem. Bryzgi docierają do każdej powierzchni, wysychają i zostawiają przewodzącą skorupę, która znajdzie drogę do wszystkiego, co nie jest uszczelnione. Drugim są wibracje: konstrukcja statku drga z częstotliwością silnika tygodniami bez przerwy, a śruba, która na kominie trzymałaby dwadzieścia lat, na maszcie poluzuje się w ciągu jednego sezonu. Trzecim jest sam ruch. Turbina nigdy nie jest w poziomie, wiatr nigdy długo nie wieje z jednego kierunku, a wirnik musi startować, zatrzymywać się i obracać w azymucie tysiące razy częściej niż na lądzie.
Turbina, która wypływa w morze, potrzebuje zatem korpusu, który nie koroduje, śrub, które się nie luzują, generatora uszczelnionego, a nie tylko osłoniętego, hamulca elektrycznego zdolnego utrzymać wirnik podczas sztormu, oraz zestawu łopat dobranego do najgorszego wiatru, a nie do średniego. Nasz zestaw łopat High-Wind (na silny wiatr) pracuje w zakresie 5–35 m/s na sześciu łopatach o mniejszej powierzchni omiatanej i to właśnie ten zestaw polecamy do wszystkiego, co żyje na wodzie.
Nic z tego nie jest egzotyczne. To zwykła dyscyplina celowego budowania na złe warunki i ta sama dyscyplina, która utrzymuje maszynę dachową przy życiu przez nadmorską zimę.
O co pyta flota, zanim kupi.
Właściciel domu pyta, co turbina robi. Linia żeglugowa, koncern naftowy albo marynarka wojenna pyta, skąd to wiadomo. Każda liczba musi przyjść z dołączoną normą, testem lub dokumentem z numerem, a inżynier floty nie uwierzy nam na słowo w sprawie krzywej mocy. Pożyteczne w byciu pytanym jest to, że zmusza dostawcę do oddzielenia tego, co może udowodnić, od tego, w co jedynie wierzy.
| Specyfikacja | Co publikujemy | Dlaczego statek pyta |
|---|---|---|
| Moc znamionowa silnika | 15 kW mocy ciągłej, 4.5 kW szczytowej mocy wyjściowej systemu | Pracuje chłodno przy typowych obciążeniach; margines termiczny na morzu |
| Klasa izolacji | Przewód klasy 200 °C, IEC 60317-13 GR 2 | Praca ciągła w strumieniu gorącego powietrza maszynowni |
| Zakresy łopat | Niski 2–20 m/s, Umiarkowany 4–25 m/s, Wysoki 5–35 m/s | Przetrwać sztorm, a nie schlebiać średniej |
| Certyfikacja | CE i UL | Bezpieczeństwo elektryczne i akceptacja państwa bandery |
| Kraj produkcji | Zaprojektowano i wyprodukowano w Europie | Łańcuch dostaw i ścieżka audytu |
| Identyfikowalność | Każdy karton oznakowany, nie paleta | Gwarancja i wymiana według pojedynczej jednostki, statek po statku |
Każdy wiersz to opublikowana specyfikacja ze źródłem, a nie przymiotnik. To jedyny rodzaj twierdzenia, na którym nabywca flotowy może oprzeć decyzję, i jedyny, jaki jesteśmy gotowi wygłosić.
Krzywa i to, co zakłada.
Atlas osiąga 4.5 kW szczytowej mocy wyjściowej systemu z zestawem łopat High-Wind. Opublikowana krzywa to 290 W przy 8 m/s, 960 W przy 12 m/s, 1.85 kW przy 15 m/s, 2.15 kW przy 18 m/s, 3.8 kW przy 25 m/s i 4.5 kW przy 35 m/s. Podajemy ją przy standardowej gęstości powietrza 1.225 kg/m³, na poziomie morza i przy 15 °C — czyli, wyjątkowo, dokładnie tam, gdzie żyje statek. Zimne morze nieco przebije tę wartość, bo zimne powietrze jest gęstsze. Tropikalne trochę jej nie dosięgnie.
Opublikowana prędkość rozruchowa 2 m/s to wartość na dobrą pogodę. Smar łożyskowy gęstnieje, gdy stygnie, a bezwietrzny, mroźny poranek na pokładzie będzie potrzebował więcej, żeby ruszyć wirnik z miejsca. Mówimy to, bo inżynier floty i tak się o tym dowie, a wolimy być tymi, którzy mu to powiedzieli.
Dach wymaga od turbiny, żeby pracowała. Statek wymaga, żeby przetrwała. Budujemy dla tego drugiego i sprzedajemy obu.
Czym ta strona nie jest.
Nie jest oświadczeniem nikogo poza nami. Wymienieni powyżej klienci to nasza własna relacja o naszych relacjach handlowych; żaden z nich nie przeglądał tej strony, nie zatwierdził jej ani nie udzielił poparcia TESUP, a siły zbrojne z zasady nie udzielają poparcia produktom komercyjnym. Nie wymieniamy ani nie opisujemy tu żadnej jednostki, oddziału, zamówienia, instalacji ani kontraktu, ani nie odtworzyliśmy niczyjej pieczęci czy insygniów.
Zdjęcia statków u góry tej strony to licencjonowane zdjęcia stockowe. Fotografia okrętów wojennych w treści artykułu to obraz w domenie publicznej udostępniony przez US Navy; jej obecność nie sugeruje ani nie stanowi poparcia ze strony US Navy, rządu USA ani żadnego rodzaju sił zbrojnych. Żadne ze zdjęć nie przedstawia instalacji klienta, jednostki objętej kontraktem ani naszego personelu.
Właściciel domu pyta, co to robi.
Flota pyta, skąd to wiadomo.
Każda liczba na tej stronie ma źródło, a tym źródłem jest nasza własna strona produktu.
Moc znamionowa ciągła silnika 15 kW, szczytowa moc wyjściowa systemu 4.5 kW, wartości krzywej mocy, prędkość rozruchowa 2 m/s, trzy zakresy łopat, klasa przewodu 200 °C (IEC 60317-13 GR 2), certyfikacja CE i UL, europejska produkcja oraz oznakowanie każdej jednostki to nasze własne opublikowane specyfikacje ze strony produktu i można je tam przeczytać. Przykład wiatru pozornego to arytmetyka: 12 węzłów prędkości statku plus 10 węzłów wiatru czołowego daje 22 węzły, czyli około 11.3 m/s. Wartości gęstości powietrza pochodzą z Międzynarodowej Atmosfery Wzorcowej. Klienci wymienieni w pierwszym zdaniu to nasza własna relacja o naszych relacjach handlowych, a nie oświadczenie złożone przez te firmy lub jakiekolwiek siły zbrojne ani w ich imieniu. Zdjęcia nagłówkowe: licencja Adobe Stock. Zdjęcie okrętów wojennych w artykule: US Navy, domena publiczna (070318-N-HX866-077).