Dziesiątki części, jedna maszyna

Gdy rozłożymy Atlasa na części, znajdziemy kołnierz górny i dolny, zestaw wygiętych aluminiowych łopat, wał główny, generator z miedzianymi uzwojeniami i magnesami trwałymi, łożyska, obudowę złożoną z osłon i blach bocznych, panel sterowania ze złączami, wyświetlaczem i gniazdem czujnika, a także okablowanie i elementy złączne, które spinają całość. Każda część powstaje według własnego rysunku technicznego i każda musi pasować do następnej z dokładnością do ułamków milimetra.

Metal, który musi być idealny

To metal przesądza o sukcesie turbiny wiatrowej. Każda łopata Atlasa zaczyna się jako płaski arkusz aluminium o grubości 1,2 mm. Najpierw jest wycinana, a potem formowana w precyzyjny łuk, bo to kształt tej krzywizny decyduje, ile energii łopata zdoła pobrać z wiatru. Kołnierze, w których osadzone są łopaty, wycina się z wąskimi tolerancjami, aby wirnik obracał się równo i pozostawał wyważony.

Wały są obrabiane i pasowane ręcznie, a stalowe ramy i oprzyrządowanie spawają wykwalifikowani spawacze. Niczego tu nie da się przyspieszyć: spoina choćby odrobinę nieprecyzyjna albo wał minimalnie poza osią dają o sobie znać później w postaci hałasu, drgań lub zużycia.

Obudowa Magnuma jest aluminiowa i powstaje w precyzyjnych formach, dzięki czemu każda ma dokładnie ten sam kształt i spasowanie.

Generator: miedź, magnesy i cierpliwość

Generator to serce turbiny. Emaliowany drut miedziany nawija się w cewki, cewki osadza się w stojanie, a uzwojenia są wiązane, izolowane i sprawdzane. Magnesy trwałe sprawiają, że obracający się wirnik wytwarza energię elektryczną. To staranna, powtarzalna praca, a jeden luźny zwój czy uszkodzona izolacja mogą obniżać sprawność przez lata.

Elektronika, na której można polegać

Energia z generatora trafia do naszego regulatora ładowania, który zarządza ładowaniem i łączy się z aplikacją MyTESUP. Każdy regulator jest składany i okablowany ręcznie, a każde połączenie sprawdzamy, zanim zostanie założona pokrywa.

Przetestowane, a potem starannie zapakowane

Każde urządzenie jest testowane przed wysyłką. Następnie starannie je pakujemy, aby dotarło do Ciebie w takim stanie, w jakim nas opuściło.

Dlaczego to ważne dla Ciebie

Turbina wiatrowa pracuje na zewnątrz – w czasie burz, mrozów i letnich upałów – przez wiele lat. To precyzyjna obróbka metalu, staranne nawijanie i sprawdzona elektronika sprawiają, że przez cały ten czas pozostaje cicha, wydajna i bezpieczna. Dlatego obejmujemy nasze turbiny 2-letnią gwarancją i wsparciem zespołu, który zna każdą ich część.

W ciągu ostatniego roku czy dwóch materiały, z których budujemy każdą turbinę Magnum, wyraźnie zdrożały. Oto, ile naprawdę kosztuje dziś jej budowa.

Co jest w środku turbiny Magnum

Magnum zamienia wiatr w prąd dzięki generatorowi z magnesami trwałymi. Taki generator potrzebuje przede wszystkim trzech rzeczy: mocnych magnesów, dużej ilości miedzi i solidnej aluminiowej konstrukcji wokół nich. Wszystkie trzy zdrożały, niektóre bardzo mocno.

Magnesy: +65%

To magnesy trwałe w generatorze sprawiają, że obracający się wirnik wytwarza prąd. Dziś kupujemy dokładnie ten sam magnes co w zeszłym roku, więc porównujemy jak z jak: od lutego 2026 r. płacimy za każdy z nich o 65% więcej niż w czerwcu 2025 r.

Metale ziem rzadkich: +60%

Te magnesy powstają z metali ziem rzadkich, głównie z tlenku neodymu i prazeodymu (NdPr). W 2025 r. Chiny zaostrzyły kontrolę eksportu metali ziem rzadkich i surowca zaczęło brakować. W lutym 2026 r. jego cena spot była o 89% wyższa niż w lutym 2025 r. Od tamtej pory nieco spadła, ale 27 października 2026 r. wciąż była o 60% wyższa.

Miedź: +58%

Miedź przewodzi prąd: jest w uzwojeniach generatora i w okablowaniu. We wrześniu 2026 r. osiągnęła rekordową cenę na London Metal Exchange, a we wrześniu i październiku była notowana około 58% powyżej średniej z 2024 r. Podaż z kopalń jest ograniczona, a zapasy w magazynach giełdowych są bardzo niskie.

Miedziany drut nawojowy: +37%

Każdy generator Magnum jest nawinięty emaliowanym drutem miedzianym. Nasze własne faktury za ten sam drut 0,70 mm pokazują, że cena za kilogram w euro wzrosła o 37% między czerwcem 2024 r. a październikiem 2026 r. To właśnie ten drut trafia do każdego generatora, który budujemy.

Aluminium: +26%

Z aluminium powstaje rama turbiny Magnum, elementy łopat i obudowy: mocne, lekkie i odporne na warunki pogodowe. Na London Metal Exchange jest teraz około 26% droższe niż średnio w 2024 r., a we wrześniu 2026 r. różnica sięgnęła 36%. Zapasy w magazynach giełdowych są najniższe od dziesięcioleci.

W tym samym okresie wzrosły też koszty energii, maszyn i pracy.

Co to oznacza dla Ciebie

Nie zmieniliśmy turbiny Magnum, żeby zaoszczędzić. Powstaje z tych samych magnesów, tej samej miedzi i tego samego aluminium co wcześniej, a każdy egzemplarz jest testowany przed wysyłką. Czas realizacji się nie zmienia.

Zmieniło się to, ile te materiały kosztują. Ceny większości z nich wciąż są bliskie najwyższych od lat. Dlatego nasza cena na Black Friday to realna oszczędność na turbinie, której części są dziś droższe niż kiedykolwiek.

Jeśli myślisz o własnej energii z wiatru w domu, to dobry moment, żeby się na nią zdecydować.

Źródła: faktury zakupowe TESUP (magnesy, drut miedziany); Shanghai Metals Market; World Bank Commodity Price Data (Pink Sheet); London Metal Exchange. Ceny do października 2026 r.

Wielka zimowa zamiana

Wieloletnie średnie Met Office dla Wielkiej Brytanii opowiadają tę historię w dwóch zdaniach. Usłonecznienie spada ze 173 godzin w lipcu do zaledwie 47 godzin w styczniu. W tych samych miesiącach średnia prędkość wiatru rośnie z około 15 do 20 km/h, czyli z około 4 do 5,5 m/s. Gdy słońce słabnie, wiatr przybiera na sile.

Trochę więcej wiatru, dużo więcej energii

Prędkość wiatru i energia wiatru to nie to samo. Energia wiatru rośnie z trzecią potęgą jego prędkości, więc niewielki wzrost prędkości robi dużą różnicę. Średni wiatr w styczniu jest o około 37% szybszy niż w lipcu, ale niesie mniej więcej 2,6 razy więcej energii. W tych samych miesiącach słońce świeci około 3,7 razy mniej.

Dwie połowy roku

Podziel rok na dwie części, a ten wzór stanie się jeszcze wyraźniejszy. Od października do marca przypada tylko 30% rocznego usłonecznienia: 421 z 1 403 godzin. Według naszych szacunków opartych na średnich miesięcznych ten okres przynosi prawie dwie trzecie rocznej energii wiatru. Dane rządu brytyjskiego dotyczące małych instalacji odnawialnych źródeł energii pokazują ten sam rytm: wiatr najlepiej pracuje jesienią i zimą, a słońce wiosną i latem.

Nocna zmiana

Zimowe wieczory to czas, gdy dom potrzebuje światła i ciepła, a słońce już wtedy zaszło. Wiatr nie pracuje w godzinach biurowych. Wieje po zmroku, przez długie noce i szare dni. Atlas z łopatami Low-Wind zaczyna się obracać już przy 2 m/s, znacznie poniżej styczniowej średniej, więc pracuje także w spokojniejsze dni.

Słońce i wiatr, jeden zespół

Dlatego wiatr i słońce tak dobrze się uzupełniają. Nasze elastyczne panele słoneczne prowadzą od kwietnia do września, a Atlas i Magnum od października do marca. Razem rozkładają własną energię Twojego domu na cały rok, zamiast zostawiać Cię z niedoborem akurat wtedy, gdy wieczory są najdłuższe.

Słońce i wiatr: średnie klimatyczne Met Office dla Wielkiej Brytanii, 1991–2020 (wiatr na wysokości 10 m). Wzór sezonowy: rządowa analiza współczynników wykorzystania mocy w brytyjskim systemie Feed-in Tariff. Godziny zachodu słońca w Londynie 24 i 25 października 2026 r. Dane turbin: dane produktowe TESUP. Udział energii wiatru oszacowany na podstawie średnich miesięcznych prędkości wiatru.

Dwa orkany w jeden tydzień

Orkan Austen otrzymał imię 20 października i przyniósł żółte ostrzeżenia przed wiatrem dla południowo-zachodniej Anglii, południowej Walii i południowego wybrzeża. W weekend nadszedł orkan Boelo z pomarańczowymi ostrzeżeniami dla Szkocji, części Irlandii Północnej i północnej Anglii, z powszechnymi porywami od 95 do 115 km/h i do 130 km/h na odsłoniętych wybrzeżach. W przeliczeniu na prędkość wiatru to około 27–36 metrów na sekundę.

W szerszej perspektywie październik wygląda na jeszcze bardziej burzliwy. Huragan Isaias uderzył w ląd koło Destin na Florydzie 9 października z wiatrem o prędkości 169 km/h. Jego resztki zasiliły następnie nowy niż, który 14 października gwałtownie się pogłębił koło Islandii, z porywami około 205 km/h. Orkan Adam przyniósł powodzie we wschodniej Hiszpanii, a orkan Austen uderzył potem w Bretanię z porywami 161 km/h, zanim przeszedł nad Niemcy.

Gdzie orkan mieści się w zakresie pracy naszych turbin

Każda turbina jest zbudowana na określony zakres wiatru. Atlas, nasza turbina o osi pionowej, przyjmuje jeden z trzech wymiennych zestawów łopat: Low-Wind na 2–20 m/s, Moderate-Wind na 4–25 m/s i High-Wind na 5–35 m/s. Zestaw High-Wind ma sześć mniejszych łopat i jest przeznaczony do nadmorskich lokalizacji narażonych na sztormy, więc obejmuje porywy do około 126 km/h. Magnum, nasza trójłopatowa turbina o osi poziomej, zaczyna wytwarzać prąd przy 6 m/s, a jej moc rośnie aż do szczytu przy 22 m/s.

Wietrzne dni są najlepsze

To przy silnym wietrze turbina naprawdę na siebie zarabia. Magnum wytwarza 1 kW przy 10 m/s, 3,5 kW przy znamionowych 15 m/s i 10,9 kW przy 22 m/s. Moc rośnie stromo wraz z prędkością wiatru: gdy wiatr podwoi się z 10 do 20 m/s, moc Magnum wzrośnie mniej więcej ośmiokrotnie, z 1 kW do 8,2 kW. Jedno wietrzne popołudnie może dać więcej prądu niż cały spokojny tydzień.

Jak Atlas i Magnum same się chronią

Obie turbiny mają ten sam silnik, przystosowany do 15 kW mocy ciągłej i 22 kW mocy szczytowej. Atlas zwykle daje około 1 kW, a Magnum do 10,9 kW, więc silnik zawsze ma zapas, gdy uderzy poryw. Z regulatorem ładowania TESUP zyskujesz drugą warstwę ochrony: regulator automatycznie hamuje turbinę, gdy jej moc przekroczy wybrany przez Ciebie limit, ustawiony w aplikacji MyTESUP lub bezpośrednio na regulatorze. To ochrona przed wichurą, którą ustawiasz z telefonu.

Pięć rzeczy do sprawdzenia przed kolejną wichurą

1. Ustaw limit hamowania w aplikacji MyTESUP, zanim nadejdzie orkan.
2. Jeśli Twój Atlas ma łopaty Low-Wind, a prognoza pokazuje stały wiatr powyżej 20 m/s, zdejmij je lub zmień na łopaty Moderate-Wind albo High-Wind.
3. Sprawdź, czy śruby mocujące i wsporniki są dobrze dokręcone.
4. Zabezpiecz luźne kable, aby nie mogły smagać na wietrze.
5. Po orkanie obejrzyj turbinę i posłuchaj jej. Jeśli coś wygląda lub brzmi inaczej, skontaktuj się z naszym zespołem wsparcia.

Niech wichury pracują dla Ciebie

Do wiosny nadejdą kolejne orkany z imionami. Z odpowiednim zestawem łopat i ustawionym limitem hamowania każda wichura staje się darmową energią dla Twojego domu. Nie wiesz, która turbina lub które łopaty pasują do Twojej lokalizacji? Nasz zespół pomoże Ci wybrać.

Dane o orkanach: Met Office, październik 2026. Dane turbin: dane produktowe TESUP. Prędkości wiatru przeliczono według 1 m/s = 3,6 km/h.

TESUP działa lokalnie w 36 krajach, a turbiny z tego miesiąca dotarły daleko poza nasze rynki macierzyste. Oto miesiąc na mapie. Pokazujemy tylko kraje, więc imiona i adresy klientów pozostają prywatne.

Pięć kontynentów w jeden miesiąc

Większość turbin została w Europie, ale wiele pojechało znacznie dalej: do Stanów Zjednoczonych, Republiki Południowej Afryki, Australii, Nowej Zelandii i na Tajwan. Niektóre zaczną się kręcić w wiosennym słońcu półkuli południowej, inne dotrą akurat na jesienne wiatry północy.

Europa, od fińskich jezior po Atlantyk

W Europie turbiny trafiły do 18 krajów: Wielkiej Brytanii, Irlandii, Niemiec, Holandii, Belgii, Francji, Portugalii, Hiszpanii, Włoch, Austrii, Słowenii, Słowacji, Polski, Danii, Szwecji, Finlandii, Grecji i Bułgarii.

Jeden miesiąc, jedna planeta

Złóż cały miesiąc w całość, a wygląda to tak. Zachodnie wybrzeże USA i Nową Zelandię dzieli dwadzieścia godzin różnicy czasu, więc gdzieś na mapie zawsze świeci słońce. Najdłuższa podróż liczyła ponad 18 000 km, a cele rozciągają się od 61 stopni szerokości północnej do 40 stopni szerokości południowej.

Atlas na prowadzeniu

Atlas, nasza turbina wiatrowa o pionowej osi, znów był najczęstszym wyborem. Obraca się wokół pionowego wału, więc łapie wiatr z każdego kierunku i nie musi się do niego obracać. Świetnie sprawdza się na dachach, w ogrodach i w porywistych miejscach, wszędzie na mapie.

Słaby wiatr? Żaden problem

Do każdego Atlasa można wybrać łopaty. Zestaw standardowy pasuje do codziennego wiatru. Zestaw na słaby wiatr rusza już przy 2 m/s, tam gdzie przez większą część roku wieje lekko. W tym miesiącu oba szły niemal łeb w łeb, a niektórzy klienci wzięli oba, żeby móc je później wymienić.

Magnum jako kompletny zestaw

Magnum to nasza turbina o poziomej osi z silnikiem 15 kW i mocą szczytową do 12 kW. Większość klientów wybrała kompletny zestaw, z łopatami i regulatorem ładowania w jednym zamówieniu, a wielu dobrało też wersję akumulatorową do systemu z akumulatorami.

Zapakowane, oznaczone i w drodze

Każda turbina opuszcza nasz warsztat we własnym kartonie, z etykietą z numerem seryjnym, owinięta na palecie. Każde zamówienie wysyłamy z numerem przesyłki, żeby klient mógł śledzić swoją turbinę w drodze do niego.

Dziękujemy

Wszystkim, którzy zamówili w tym miesiącu, od fińskich jezior po Nową Zelandię: dziękujemy. To dzięki Wam budujemy dalej. Gdziekolwiek jesteś, w jednym z 36 krajów, w których działamy lokalnie, czy poza nimi, zacznij od turbiny dopasowanej do Twojego wiatru.

Źródło: dane zamówień TESUP, od 26 września do 24 października 2026. Zdjęcia i grafiki: TESUP.

Wietrzny dzień nad rzeką

Spacerując w taki dzień brzegiem rzeki w Hammersmith, czuć, jak wiatr pcha Tamizę. Woda jest wzburzona, światło ciągle się zmienia, a drzewa na drugim brzegu pochylają się i prostują, pochylają i prostują. Każdy podmuch to energia, którą turbina mogłaby zamienić w prąd.

Wietrzny rachunek

Na całym świecie sprzedano już ponad 100 000 turbin wiatrowych TESUP. Wyobraź sobie, że każda z nich wytwarza dziś 10 kWh. To 1 000 000 kWh, cała gigawatogodzina, w ciągu jednego dnia.

Jak wygląda gigawatogodzina

Typowy dom w Wielkiej Brytanii zużywa około 2700 kWh prądu rocznie, czyli mniej więcej 7,4 kWh dziennie. 1 000 000 kWh wystarczyłoby więc dla około 135 000 domów na cały dzień. Albo na zagotowanie około 37 milionów filiżanek herbaty. Albo na przejechanie samochodem elektrycznym około 6 milionów km, czyli prawie 150 razy dookoła Ziemi.

Czy 10 kWh dziennie to realne?

Dziesięć kWh na dobę oznacza średnio około 420 W przez całą dobę. W porywisty dzień to w zasięgu Atlasa albo Magnuma, ale wiatr nigdy nie jest wszędzie taki sam, a rzeczywista produkcja zależy od miejsca, wysokości, turbiny i zestawu łopat. Traktuj to więc jako „co by było, gdyby”, a nie odczyt licznika. W spokojniejsze dni liczby są mniejsze i właśnie dlatego Atlas ma zestaw łopat na słaby wiatr, który rusza już przy 2 m/s.

Hammersmith Bridge

Zielony most wiszący z tych zdjęć otwarto w 1887 roku. Zaprojektował go Sir Joseph Bazalgette, inżynier, któremu Londyn zawdzięcza wiktoriańską kanalizację. Zastąpił on pierwszy Hammersmith Bridge z 1827 roku, pierwszy most wiszący nad Tamizą. Co wiosnę przepływają pod nim osady regat Boat Race między Oxfordem a Cambridge.

Samoloty pokazują wiatr

Samoloty lądują pod wiatr. Gdy wieje z zachodu, a w Londynie zdarza się to przez dużą część roku, maszyny lecące do Heathrow nadlatują nad miasto od wschodu, prosto nad rzeką w Hammersmith. Kiedy więc widzisz je w kolejce nad głową, wieje zachodni wiatr, a gdzieś kręci się turbina.

Twoja część wiatru

Jeśli masz dach, ogród albo pole, na którym czuć wiatr, możesz stać się częścią następnego wietrznego rachunku. Wybierz turbinę dopasowaną do swojego wiatru i pozwól, by podmuchy zrobiły swoje.

Źródła: Ofgem, typowe wartości zużycia w gospodarstwach domowych; lotnisko Heathrow, praca pasów startowych; Wikipedia, Hammersmith Bridge. Wietrzny rachunek to ilustracja, a nie zmierzona produkcja. Zdjęcia: TESUP, Hammersmith, październik 2026.

Jesteśmy dumni za każdym razem, gdy Atlas trafia do domu, gospodarstwa czy warsztatu. Gdy trafia na uczelnię, czujemy coś więcej. To na uczelniach inżynierowie uczą się mierzyć, testować i zadawać pytania, i to tam kształci się kolejne pokolenie transformacji energetycznej. Wybierzmy się więc na krótki spacer po Dublinie, mieście zbudowanym przez inżynierów, nad zatoką, w której nigdy nie brakuje wiatru.

Uczelnia inżynierów

TU Dublin powstał 1 stycznia 2019 roku, gdy Dublin Institute of Technology oraz instytuty technologiczne w Blanchardstown i Tallaght połączyły się w pierwszą uczelnię technologiczną w Irlandii. Jej korzenie sięgają jednak znacznie dalej, do szkół technicznych miasta Dublina założonych w 1887 roku. Dziś studiuje tu około 28 500 osób, od inżynierii i informatyki po biznes, media i sztukę kulinarną.

Zatoka pełna wiatru

Dublin leży nad szeroką zatoką, która otwiera się prosto na Morze Irlandzkie, między klifami Howth Head na północy a Dalkey na południu. Nad południowym falochronem portu wznoszą się bliźniacze kominy Poolbeg, mające około 207 metrów wysokości, najwyższe budowle Dublina i pamiątka po elektrowni, która niegdyś zasilała miasto. W wietrzny dzień czuć, jak wiatr napływa znad wody, a cała Irlandia leży na drodze atlantyckich wiatrów zachodnich.

Kraj, który coraz bardziej działa na wiatr

Wiatr dostarcza już około jednej trzeciej energii elektrycznej na wyspie Irlandii. W 2024 roku pokrył 32 procent, a w grudniu, gdy nadciągają atlantyckie sztormy, sam wiatr zaspokoił 41 procent zapotrzebowania. Irlandzki Plan Działań na rzecz Klimatu zakłada 80 procent energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych do 2030 roku, z 9 gigawatami wiatru na lądzie i co najmniej 5 gigawatami na morzu. Większość tego ciężaru dźwigają duże farmy wiatrowe, ale małe turbiny, takie jak Atlas, pokazują tę samą fizykę w skali, której można dotknąć.

Dlaczego Atlas

Atlas to nasza turbina wiatrowa o osi pionowej. Ponieważ obraca się wokół pionowego wału, łapie wiatr z każdego kierunku bez potrzeby ustawiania się pod wiatr, co sprawdza się w miastach, na dachach i w miejscach o porywistym wietrze. Każdy Atlas można wyposażyć w jeden z trzech wymiennych zestawów aluminiowych łopat: Low-Wind od 2 do 20 m/s, Moderate-Wind od 4 do 25 m/s i High-Wind od 5 do 35 m/s. Łopaty są o 65 procent lżejsze od stalowych, więc reagują w chwili, gdy wiatr przybiera na sile. Atlas jest kompaktowy i łatwo obserwować go przy pracy, dlatego to świetna turbina dla każdego, kto chce zrozumieć energię wiatru, a nie tylko z niej korzystać.

Od zatoki do kampusu

Mała turbina to jeden z najlepszych sposobów, by energia wiatru stała się namacalna: można obserwować, jak rusza przy lekkiej bryzie, mierzyć jej prędkość, napięcie i moc, a potem porównać liczby z prognozą. Gdziekolwiek na kampusie znajdzie swoje nowe miejsce, cieszymy się, że Atlas trafia na uczelnię z ponad stuletnią tradycją kształcenia technicznego. Go raibh maith agat, TU Dublin.

Źródła: Technological University Dublin; Higher Education Authority, profil TU Dublin; Wind Energy Ireland, raport roczny 2024; EirGrid, dane systemowe za grudzień 2024; Rząd Irlandii, Climate Action Plan 2025 (podsumowanie IEA); Wikipedia, Poolbeg Generating Station i Ha'penny Bridge. Zdjęcia z Wikimedia Commons, domena publiczna lub CC0, zgodnie z podpisami; zdjęcia Atlas: TESUP.

Sprężone powietrze napędza dużą część codziennej pracy w warsztacie turbin, od narzędzi pneumatycznych po pistolety do przedmuchiwania. Do tej pory sprężarka i jej zbiornik powietrza stały wewnątrz hali produkcyjnej, kilka kroków od stołów warsztatowych. Teraz stoją przy zewnętrznej ścianie pod nowym dachem, za drewnianymi barierkami, a powietrze trafia do hali stałym przewodem przez ścianę.

Dlaczego sprężarka musiała wyjść

Sprężarka to jedna z najbardziej przydatnych maszyn w każdym warsztacie i jedna z tych, które wymagają największego szacunku. Jej zbiornik powietrza to zbiornik ciśnieniowy, który magazynuje bardzo dużo energii, a brytyjski urząd bezpieczeństwa i higieny pracy, Health and Safety Executive, wymienia nadciśnienie, wybuch i przegrzanie wśród głównych zagrożeń instalacji sprężonego powietrza. Sprężarka jest też głośna, a Carbon Trust szacuje, że ponad 90 procent zużywanej przez nią energii elektrycznej zamienia się w ciepło. W hali produkcyjnej wszystko to znajduje się tuż obok ludzi, którzy budują turbiny. Na zewnątrz już nie.

Jak ją zbudowaliśmy

Wiata jest zbudowana z tartych drewnianych słupów, belek i barierek, z arkuszami blachy falistej, które opadają od ściany budynku, dzięki czemu deszczówka spływa z dala od maszyn. Stoi na istniejącym betonowym krawężniku biegnącym wzdłuż budynku, który daje urządzeniom solidną, równą podstawę i wyraźną krawędź od strony placu. Front i dalszy koniec są otwarte nad barierkami, więc powietrze swobodnie krąży wokół sprężarki, a dwa rzędy barierek trzymają ludzi i wózki widłowe w bezpiecznej odległości, nie utrudniając dostępu serwisowego.

Sześć korzyści dla bezpieczeństwa

Przeprowadzka była prosta, ale w hali zmienia wiele. Zbiornik ciśnieniowy nie stoi już obok stołów warsztatowych. W hali jest ciszej, więc zespół może rozmawiać i wyraźnie słyszeć ostrzeżenia. Ciepło ze sprężarki uchodzi na otwarte powietrze zamiast do warsztatu. Sprężarka zasysa chłodniejsze i czystsze powietrze z zewnątrz zamiast ciepłego, zapylonego powietrza z hali. Dach i barierki chronią maszyny i trzymają ludzi z daleka. A miejsce, które dawniej zajmowała, wraca do produkcji.

Bezpieczeństwo jest częścią produktu

Wyniesienie sprężarki na zewnątrz to mały projekt budowlany o dużym wpływie na codzienną pracę w hali. Wierzymy, że w spokojnym, bezpiecznym warsztacie powstają lepsze turbiny, a każdy Atlas i Magnum, który wysyłamy, jest montowany i testowany w warsztatach takich jak ten.

Źródła: Health and Safety Executive, HSG39 Compressed air safety; Carbon Trust, wytyczne dotyczące sprężonego powietrza i odzysku ciepła. Zdjęcia: TESUP.

Niemcy to kraj Energiewende, transformacji energetycznej, ale także kraj flag, map i gór. Zanim więc obie turbiny dotrą do nowego domu, wybierzmy malowniczą trasę: od czerni, czerwieni i złota flagi narodowej do czerni i złota Badenii-Wirtembergii, od Niziny Reńskiej w górę, do Schwarzwaldu i Alp.

Miasto-wachlarz

Karlsruhe to jedno z nielicznych europejskich miast, które narysowano, zanim je zbudowano. W 1715 roku margrabia Karol Wilhelm z Baden-Durlach położył kamień węgielny pod nowy pałac w lesie Hardtwald i kazał wytyczyć od jego wieży 32 ulice niczym żebra wachlarza: dziewięć z nich biegnie na południe do miasta, pozostałe na północ w las. Plan jest tak czytelny, że miasto do dziś nazywane jest Fächerstadt, miastem-wachlarzem, a wieża pałacowa wciąż stoi w środku każdej mapy.

Fale radiowe, pierwszy rower i pierwszy samochód

Jak na miasto tej wielkości Karlsruhe ma niezwykły dorobek wynalazków. W listopadzie 1886 roku Heinrich Hertz, młody profesor Technische Hochschule, po raz pierwszy wytworzył i wykrył fale elektromagnetyczne, dowodząc, że fale radiowe istnieją i rozchodzą się z prędkością światła; od tamtej pory każdy sygnał bezprzewodowy mierzy się w hercach. Karl Drais, urodzony w Karlsruhe w 1785 roku, zbudował Laufmaschine, maszynę do biegania z 1817 roku, z której narodził się rower. Carl Benz, urodzony w 1844 roku w dzielnicy Karlsruhe Mühlburg, zbudował pierwszy samochód benzynowy. Dziś miasto jest siedzibą Instytutu Technologii w Karlsruhe, Federalnego Trybunału Konstytucyjnego i Federalnego Trybunału Sprawiedliwości, a z około 2000 godzin słońca rocznie należy też do najbardziej słonecznych miast Niemiec.

Między Renem a Schwarzwaldem

Badenia-Wirtembergia to trzeci co do wielkości land Niemiec, dom około 11,2 miliona ludzi oraz miast inżynierów, takich jak Stuttgart, Mannheim i Heidelberg. Karlsruhe leży na jego zachodnim skraju, na płaskiej i ciepłej Nizinie Górnoreńskiej, nieco ponad 100 metrów nad poziomem morza. Spójrzmy z miasta na wschód, a teren szybko się wznosi: najpierw ciemne, zalesione grzbiety Schwarzwaldu, potem jego najwyższy punkt, Feldberg o wysokości 1493 metrów, najwyższa góra Niemiec poza Alpami. Za lasem rozciąga się wapienny płaskowyż Jury Szwabskiej, a na granicy ze Szwajcarią i Austrią leży Jezioro Bodeńskie.

Kraj napędzany wiatrem

Żaden duży kraj nie zaszedł z energetyką wiatrową dalej niż Niemcy. Do końca 2024 roku miały one około 63,5 gigawata turbin wiatrowych na lądzie i 9,2 gigawata na Morzu Północnym i Bałtyku. Wiatr wyprodukował w 2024 roku około 141 terawatogodzin energii elektrycznej, więcej niż jakiekolwiek inne źródło, a odnawialne źródła łącznie pokryły mniej więcej 55 procent krajowego zużycia prądu. Cele na 2030 rok to 115 gigawatów na lądzie i 30 gigawatów na morzu. Większość z tego to wielkie turbiny na wietrznych północnych nizinach, ale ten sam wiatr wieje nad doliną Renu, a coraz więcej niemieckich gospodarstw domowych chce mieć swój udział we własnym ogrodzie.

Dwa Magnumy dla Karlsruhe

Zamówienie z Karlsruhe to kompletna para: dwie poziome turbiny wiatrowe Magnum, każda z silnikiem 15 kW i mocą szczytową 12 kW, dwa zestawy łopat Magnum i dwa regulatory ładowania Magnum. Obie turbiny to wersja akumulatorowa z uzwojeniem 0,90 mm, która może ładować banki akumulatorów 12, 24 lub 48 V, więc właściciel może uruchomić je obok siebie na jednym banku albo zasilać dwa oddzielne systemy.

Magnum to największa pozioma turbina, jaką produkujemy. Jej trzy aerodynamiczne łopaty są wyważone do pracy z dużą prędkością, korpus zbudowano do całorocznej pracy na zewnątrz, a regulator ładowania zamienia nieregularny prąd przemienny z turbiny w czysty prąd stały dla akumulatorów. Dwie takie turbiny na skraju doliny Renu, gdzie zachodnie wiatry docierają po przejściu nad Francją, będą miały mnóstwo pracy.

Dlaczego mała energetyka wiatrowa pasuje do Niemiec

Niemcy mają miliony dachowych instalacji fotowoltaicznych, ale słońce milczy w zimowych miesiącach, gdy zapotrzebowanie na ogrzewanie jest największe. Wiatr jest jego przeciwieństwem: wieje najmocniej od listopada do marca i pracuje w nocy. Magnum obok instalacji solarnej i banku akumulatorów wypełnia dokładnie tę lukę, którą zostawiają panele, dlatego tak wielu naszych niemieckich klientów łączy oba rozwiązania. Od miasta-wachlarza po wybrzeże Bałtyku to właśnie ta mieszanka, na której opiera się Energiewende, ogród po ogrodzie.

Źródła: Wikipedia, Karlsruhe i Pałac w Karlsruhe; Karlsruhe Institute of Technology, komunikaty prasowe o Heinrichu Hertzu; IEEE Milestones, First generation and experimental proof of electromagnetic waves 1886 to 1888; Miasto Mannheim, Karl Drais; Wikipedia, Carl Benz; Wikipedia, Feldberg (Schwarzwald); Statistisches Landesamt Baden-Württemberg, ludność 2024; Bundesnetzagentur, wzrost energii odnawialnej w 2024; Umweltbundesamt i Fraunhofer ISE, produkcja energii elektrycznej 2024; Clean Energy Wire, niemieckie cele wiatrowe. Fotografie i obrazy z Wikimedia Commons, domena publiczna lub CC0 zgodnie z podpisami.

Pantelleria ma zaledwie 83 kilometry kwadratowe, a mimo to jest największą wulkaniczną wyspą satelicką Sycylii. Mieszka tu około 7150 osób, wśród czarnych skał lawowych, kamiennych domów z kopułami zwanych dammusi, tarasów z winoroślą Zibibbo i turkusowego jeziora kraterowego Specchio di Venere. W pogodny dzień widać stąd wybrzeże Tunezji. Na wyspę dociera się samolotem lub promem z Sycylii, a teraz także paczką TESUP.

Bint al-Rijah, Córka wiatrów

Arabowie, którzy rządzili wyspą od roku 700, nazwali ją Bint al-Rijah, Córka wiatrów, od silnych wichur nadciągających znad wybrzeża Afryki Północnej. Nazwa pasuje. Wszystko, co ludzie tu zbudowali, zbudowali przeciw wiatrowi. Dammusi mają grube mury z czarnej lawy układane bez zaprawy i niskie kopulaste dachy zbierające deszczówkę. W giardino pantesco okrągły kamienny mur osłania jedno drzewo cytrusowe przed wiatrem i solą. A winorośl Zibibbo rośnie na wyspie jako niskie krzewy w zagłębieniach wykopanych w ziemi, poza zasięgiem wiatru. W 2014 roku UNESCO wpisało tę technikę, vite ad alberello, na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego, jako pierwszą praktykę rolniczą w historii.

Zrodzona z ognia

Pantelleria to wierzchołek wulkanu wyrastającego z dna morza. Dwie potężne erupcje, około 114 000 i 45 000 lat temu, pozostawiły kaldery, które do dziś kształtują wyspę; popiół z drugiej z nich znaleziono aż na greckiej wyspie Lesbos. Najwyższy szczyt, Montagna Grande, ma 836 metrów. Ostatnia erupcja, w 1891 roku, nastąpiła pod wodą u północno-zachodnich wybrzeży, ale wulkan wcale nie śpi: wzdłuż brzegu bulgoczą gorące źródła, z fumaroli unosi się para, naturalna sauna wypełnia niewielką grotę, a jezioro Specchio di Venere zasilają deszcz i gorące źródła. Od 2016 roku park narodowy chroni 80% wyspy.

Zestaw łopat Atlas dla Córki wiatrów

Paczka, która płynie przez cieśninę z Poste Italiane, zawiera zestaw łopat Atlas Low-Wind. Każdy Atlas można wyposażyć w jeden z trzech wymiennych zestawów łopat: Low-Wind na 2–20 m/s, Moderate-Wind na 4–25 m/s i High-Wind na 5–35 m/s. Na wyspie nazwanej od wiatru można by się spodziewać zestawu na silny wiatr, ale łopaty na słaby wiatr to mądry wybór w wielu miejscach. Zaczynają się obracać już przy 2 m/s, więc turbina produkuje energię także przy łagodnej morskiej bryzie, nie tylko w wichurze. A ponieważ łopaty są z aluminium, o 65% lżejszego od stali, reagują w chwili, gdy wiatr się wzmaga.

Dlaczego wiatr ma znaczenie na małej wyspie

Jak większość mniejszych wysp Sycylii, Pantelleria nie jest połączona z siecią na kontynencie i musi sama wytwarzać prąd. To sprawia, że każda kilowatogodzina wyprodukowana na wyspie jest cenna, a własne zasoby wyspy, słońce i wiatr, od którego wzięła nazwę, stają się oczywistym źródłem. Turbina na dachu dammuso to mały krok w tę stronę i cieszymy się, że robi go Atlas. Do naszego klienta na Pantellerii: grazie i dobrego wiatru.

Źródła: Wikipedia, Pantelleria; UNESCO, niematerialne dziedzictwo kulturowe, vite ad alberello (2014). Zdjęcie satelitarne: zawiera zmodyfikowane dane Copernicus Sentinel (2023). Fotografie: Michael Leithold (domena publiczna). Ryciny: L'Illustrazione Italiana, 1882.